"ಅರ್ಪಣೆ"

ಪಂಚಭೂತಗಳ ಹಿಡಿದು
ತನ್ನ ಜೀವದಿ ಬೆಸೆದು
ಪ್ರೀತಿ ಅಮೃತವ ತುಂಬಿ
ಜಾಣ ರೆಕ್ಕೆಯ ಬೆಳಸಿ
ಜ್ಞಾನದ ಆಗಸಕ್ಕೆ ಹಾರಿಬಿಟ್ಟ
ಮಾತೃ ದೃದಯಕ್ಕೆ
'ಅರ್ಪಣೆ'

ಕಲೆ

ಮರೆತರೂ
ಮರೆಯಾಗಿ
ಕಾಡುವ
ನೆನಪು,
ನೆಪ ಹೇಳಿ
ಹೋಗುವುದು
ಎದೆಯ ಮೇಲೆ
ನಿನ್ನ ಗುರುತಾಗಿ
ಉಳಿದ
ಹೆಸರಿನ ಬಳಿಗೆ

ಬಂದ

ನಲ್ಲೇ,

ನಿನ್ನ ತುಟಿಯೊಳಗಿನ ಕಾಂತದಿ ಸೆಳೆದು

ನನ್ನ ಚುಂಬಿಸಿ ನೋಡು, ಮತ್ತೇರಿ

ಮನ ಬೆತ್ತಲಾಗುತದೆ ಕತ್ತಲೊಳಗಿನ

ಮಾಯಾ ಲೊಕಕೆ ನುಗ್ಗಿ, ಬೆರಳು

ಬಿಡಿಸುವ ಚಿತ್ರಕೆ ನೀ ಸ್ಪರ್ಶವಾಗಿ

ಮಿಡಿದರೆ ಬಾವಗಳ ಮೀರಿದ ,

ಬಂದವಾಗುತದೆ ನಮ್ಮ ಮಿಲನ

ಬಾನಲ್ಲೆ! 'ಪ್ರೀತಿ'

ಬಾನಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಗೂಡು ಕಟ್ಟಿ

ಹಕ್ಕಿಯಾಗಿ ಹಾರಿ ಮೋಡ ದಾಟಿ

ಹಾಡೋಣ ಪ್ರೇಮ ಗೀತೆಯ

ಬಿದಿಗೆ ಚಂದ್ರ ತೇಲುತ ಬಂದ

ಬೆಳ್ಳಿ ಬೆಳಕು ನಮಗೆ ತಂದ

ಎದ್ದು ನಿಂತವು ಮೋಡದ ಮರೆಯಲಿ

ಎಲ್ಲ ತಾರೆ ಹರಸುತ ನಗುತಲಿ

ಜನ್ಮ ಜನ್ಮದ ಬಂದ ನಮ್ಮದು

ನಾನು ನೀನು ಒಂದೇ ಎಂದಿಗೂ

ಪ್ರಾಯ ಸವೆದರು ನೂರು ವರುಷ

ಬತ್ತಿ ಹೋಗದು ಈ ಪ್ರೀತಿಯ ಹರುಷ

ನೊಂದ ಮನ

ಬೇಕಾದರೆ ತುಂಬಾಪ್ರಯತಿಸಿ ನೊಡು

ಆಗಲ್ಲ,ಕೃತಕವಾಗಿ ನಗುವುದು ಸೂಳೆ

ಸಿಂಗರಿಸಿಕೊಂಡು ಮಡಿವಂತ ಹೆಂಗಸರ

ಮುಂದೆ ಸಾವಿತ್ರಿಯ ಜಪ ಮಾಡಿದಂಗೆ

ನಗು ಏನಿದ್ದರೂ ದೃದಯಕ್ಕೆ ಸಂಬದಿಸಿದ್ದು

ಒಳಗಿಂದ ಚಿಮ್ಮಿದ್ದರೆ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯ ಚಿಲುಮೆಯಂತೆ

ಮುಖದಿ ಹೂವಂತೆ ಅರಳಿರುತಿತ್ತು ,ನೀನು

ಮಾಡಿದ ಘಾಸಿಯಾದರೂ ಎಂತದು ನೋಡು

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಗುತ್ತ ಹತ್ತಿರ ಬಂದ ಮಗುವಿಗೆ

ಜಿಗುಟಿದರೆ ಅತ್ತು ಸುಮ್ಮನಾದೀತು

ಸೂಜಿ ಸುಚ್ಚಿದರೆ ? ಮತ್ತೆ ಹತ್ತಿರ ಬಂದೀತೆ?

ಇಂದಿಗೂ

ನಿನ್ನ ವಂಚನೆಯ ನೆರಳಿಗೆ ಎಂಥಾ ಛಾಪು !

ಇಂದಿಗೂ ನರಳುತಿದೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಮನ, ನೆನಪಾಗಿ

ಪದವಿಟ್ಟು ಪೊಣಿಸಿದ ನಿನ್ನ ಬರವಸೆಯ ಕವನ

ನಡುದಾರಿಯಲಿ ಎದೆಗೆ ನೀನಿಟ್ಟ ಕೊಳ್ಳಿಯನು ನೆನೆದು

ನಡುರಾತ್ರಿಯಲಿ ಹಿಂಡುತಿದೆ ದೃದಯವನು ಹಿಡಿದು

ನೋಡು, ಹೊತ್ತಿ ಹುರಿಯುತಿದೆ ನನ್ನೊಳಗೆ

ನೀನೇ ಕಟ್ಟಿದ ಕನಸಿನ ಗೂಡು

ಕಾರಣ

ಭೂಮಿ ತಿರುಗಲು

ರವಿಯ ಪ್ರೀತಿ ಕಾರಣ

ಶಶಿಯ ಹೊಳಪಿಗೂ

ರವಿಯ ಬೆಳಕೇ ಕಾರಣ,

ಹೊರಗೆ ರವಿ ನಗುವ

ಕಾರಣ ತನ್ನೊಳಗೆ ತಾನೆ ಸುಡುವ